قافله حسینی :

کاروانی که از مبدا عزّت و آزادگی حرکت کرد و در مقصد شهادت بار افکند . قافله حسینی روز 28 رجب از مدینه بیرون آمد و سوم شعبان به مکه رسید . افراد کاروان عبارت بودند از : سیدالشهدا ع ، فرزندان ، برادران ، برادر زادگان و عموزادگانش و نیز خانواده خود و برخی بستگان دیگر . این کاروان روز 8 ذیحجه از مکه بسوی عراق حرکت کرد . با همان نفرات قبلی ، اما با جمعی از پیروان او از مردم حجاز ، کوفه و بصره که در ایام اقامت وی در مکه به او پیوسته بودند . حضرت مقدار ده دینار و یک شتر در اختیار همراهان قرار داده بود که وسایل خود را بر آن حمل کنند . (1) این کاروان ، دوم محرم در کربلا فرود آمد . پس از عاشورا ، این قافله تبدیل به جمعی داغدار و دلسوخته و شهید داده شد که بصورت اسیر ، به کوفه وارد شدند . مردانشان همه شهید شده بودند و امام سجاد ع هم بیمار بود و قافله سالار ، حضرت زینب س بود . در کوفه برخی از زنان ، به بستگان خود که ساکن کوفه بودند پیوستند .

ما کاروان رفته به تاراجیم ... مردانمان شناگر رود خون

ما رهروان قافله صبریم ... رسواگر فسانه هر افسون

فریاد و خشم و رنج و اسیری مان ... ما را سلاح کاری پیکار است

بانوی قهرمان عرب ، زینب ... ما را بزرگ و قافله سالار است 

این قافله ، پس از پیمودن راه طولانی و دشوار کوفه تا شام و شام تا مدینه ، با باری از غم و اندوه به مدینه بر گشت و بشیر ، خبر باز گشت قافله اهل بیت ع را به مردم خبر داد و مدینه یکپارچه شیون و عزا شد ....

  ( این عکس از طرف یکی از دوستان میباشد و از این نقاشی زیبا که برای این ایام کشیده است٬ واقعاْ ممنونم.)